Ben Mars’lı mıyım?..

Ben Marslıyım.. Tamam ikna oldum artık ben bu dünyadan değilim. Neyin içinde geldim bilmiyorum ama bir şekilde düştüm dünyaya.. Öylede yaşıyorum işte. Nasıl fark ettim bunu, anlatayım…

*Seyrettiğim hiç bir komik filme gülemiyorum..

*Tartışma programlarında söylenen hiç bir şeye inanmıyorum..

*Alışveriş yaparken bana şirin şirin mal satmaya çalışan tezgahtar kızlara sıcak bakamıyor hatta azarlıyorum.. Göz göre göre beni kandırdığını yüzüne haykırırcasına söylüyorum. O da küsüyor ilgilenmiyor, ben de almak istediklerimi bile alamıyorum..

*Lokantaya yemek yemek için gittiğimde garsonun masaya tabağı sertçe bırakmasına anlam veremiyorum. “kafama atsaydın”.. diyerek tepkimi gösterdiğimde.. üzerime eğilerek “bişeymi dedin bilader” diyen garsonun kafasından ittirip. “yok bişey, sen servis yapmak için değil adam dövmek için burada çalıştığını sanıyorsun” diyor ve orayı terk ediyorum. Sonrada aç kalıyorum..

*Öğrencilik yıllarımda, ders veren hocalarımın ders saati bitsede şu işkenceden kurtulsak dercesine ikide bir saatlerine baktıklarında. “ne oldu hocam sıkıldınız galiba” dediğim için dersten kaç defa atıldığımı hatırlamıyorum..

*Otobüste minibüste, bilimum toplu taşıma araçlarında seyahat ederken, insanların birbirine potansiyel sapık yada hırsızmış gibi bakmalarını anlayamıyorum..

*Birine adres yada bir konu sormak zorunda kaldığımda, eğer bu soruyu soracak yoldan geçen kızdan başka kimse bulamaz da ona sorarsam.. O kızın benden korkarak, elindeki çantasına sarılıp ürkek gözlerle kaçamak cevap vermesine hiç anlam veremiyorum..

*Herhangi bir yerde gördüğüm şirin bir kız çocuğunun başını okşayıp yanağından bir makas alırsam sapık olabileceğimi düşünebilecek insanlardan çekindiğimden, çocukların yüzüne bile bakamıyorum..

*Gittiğim bütün devlet dairelerinde, yapılması gereken işlemleri hayatımda ilk defa yapıyor olmama rağmen, orada çalışan memurların benim bu tip işleri bilmek zorunda olmamı beklemelerini anlayamıyorum.. Hatta bir soru sorduğumda direk aptal muamelesi görmeye hiç anlam veremiyorum..

*Trafikte kırmızı ışık yanınca duruyorum. önümdeki araç yeşil yandığında hemen hareket etmezse kornaya basmıyor, bekliyorum..

*50 yıldır uzayın derinliklerinde fink atan ülkeler varken, benim uzay bilimleri araştırmaları yapan bilim adamlarımın 2025’te uzaya çıkacağız diye sevinç çığlıkları atmalarını hiç ama hiç anlayamıyorum..

Ben bunlara anlam veremezken, herkesin bu tip durumlara aldırış etmeden nasıl yaşadığını da anlayamıyor ve en sonunda teslim oluyorum.. Evet ben Mars’lıyım diyorum…

Reklamlar

16 comments on “Ben Mars’lı mıyım?..

  1. Yoo gayet normal birisin Marslı değilsin (kesin de konuşmayayım çünkü seni görmedim) hepimiz bu tür şeylerle karşılaşıyoruz ama artık tepkisiz olduk..Tepki verince de bir şey değişmiyor çünkü..

    Eğitimliler eğitimsizlizlere sabretmek zorundaymış gibi bir durum var! Eğitim de insan olma bilinciyle orantılı bir durum..Yoksa ne kadar okursan oku insanlıktan nasibini almadıysan …uygun bir ata sözü vardı siz doldurunuzu boşlukları…

    Kırmızı ışıkta beklerken sarı ışık yanar yanmaz kornaya basanlar için de bir çift sözüm var:” Tepenize kornaya bastığınız zaman kurbağa pisliği yağsın emi”

    Saygılar …

    • Yok emin değilim pek.. Normal görünüyorum ama var bir tuhaflık. Bu kadar geçimsiz olmamalıyım kanımca.. İşin özünde tepkisiz kalamamak gibi bir özürümün olması var aslında.. Tepkisiz kalamadığım gibi lafta yetiştiriyorum işte oradan sonra çok şey olabiliyor.. Zaten bu tip duruma alışmamış olan yurdum insanı da küçük bir zaman bana gerçekten uzaylıymışım gibi bakıyor anlamsızca.. Özellikle bankalarda, ya da herhangi bir kurumdaki insanların kendilerinden başka her kesi aptal zannediyor olmaları başlı başına bir eğlence konusu..
      Bence sen çokda kesin konuşma, zira bugünlerde aynadaki yansımam yeşile kaçıyor sanki ..:)
      Kornaya basanlar için kurbağa pisliği yağması isteğini de düşününce sanki sende normal değilmişsin gibi geldi.. Neden kurbağa pisliği yani ne biliyim konuyla ne tür bir bağlantısı var ki acaba dedirtiyor insana :))
      Teşekkürler..

  2. Çok eğlenceli ve düşündürücü bir yazı olmuş.tepkisiz kalıp bunları yaşamaya öyle alışmısız ki…..cogumuz umursamadan geciştiriyoruz.tebrikler..
    Pabuc:
    sizinde sarı ışık ta korna basanlar’a ettiginiz beddua ya katılıyorum….

    • Teşekkürler kumsal.. Bence alışkanlıklarınıza şimdilik devam edin ya da tek başınıza tepki göstermeyin. Çünkü öyle alıştırmışızki sessizce kabullenmeyi, yanlış yapan herkes kendilerini haklı karşısındakileri haksız görmeye başlamış. Biraz iş işten geçmiş sanki…
      Sevgiyle…

  3. Her ne kadar yazında bahsettiğin gıcık edici durumların hepsi için geçerli olmasa da (bazıları olduğundan daha rahatsız edici değil, örneğin kişisel ahlaka bağlı mizahi bakılabilecek durumlar var) geneli itibarı ile çok doğru tespitler, yerinde eleştiriler bunlar. Toplumsal ahlak öyle bir çöktü ve her geçen gün daha da yerin dibine giriyor ki hala Marslı gibi kalmak bile bir başarı! Bence galaksi dışına çıkmak en iyi çözüm 🙂

  4. Ey Dünya görmemiş, çağ dışına atılmış, insani gelişmelerden bihaber, gözleri bağlı, şuurları kapalı Abuzittinler!
    Yaptiğinizi beğendinizmi? En sonunda delirttiniz adamcağazı :))

  5. Çok güzel yazmışsın. Ben de tam böyle yazacak birilerini arıyorum. Nereden bileyim sonunda aradığım blog yazarını Mars’tan bulacağımı?

  6. Estğ. o nasıl söz? Drupal da WordPress gibi bir şey biraz daha gelişmişi. Google Reader Blogroll da yan sütuna şu an itibariyle eklemiş olduğum ve bu sayede sizin gibi değerli insanların son yazılarını sitemde gösterebildiğim bir blok.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s