Hepimiz hayvanız…

Ergenlik hallerimin zirvesinde olduğum bir dönemdi. Yüzümde çok sivilcem yoktu ama aynadaki aksime daha bir başka bakmaya, kendimi beğenmek için daha çok özenmeye başlamıştım. Bir giydiğimi bir daha giymiyor, sokaklarda arkadaşlarımla daha bir başka sohbetler ediyordum. Herkes bana bakıyormuş gibi geldiğinden, kasılmaktan doğal olamıyordum. Yaptığım her hareket takdir edilecekmiş gibi geliyordu neredeyse.

Bulunduğumuz yerden hımbıl hımbıl yürüyen bir kedi geçti. O kadar yavaş hareket ediyorduki. İster istemez dikkatimizi çekti. Ayağımla biraz dürttüm, oralı bile olmadı. Sonra fazla düşünmeden karnına tekme atarak yürüdüğü yükseltiden aşağı düşmesini sağladım. Kedi yere düşer düşmez, miyavlamanın biraz çığlık tarzı olan bir ses çıkararak koşmaya başladı. Bu arada olayı gören orta yaşlı bir kadın. “sen ne yaptığını sanıyosun, geri zekalı” diye bağırdı. Öylesine gülüyordum. İçerden İlknur çıktı. onu görünce tebessümüm suratımda asılıp kaldı ve beni fark etmesi için esner gibi yaptım. Ama o ” Kim yaptı bunu?”  diye bağırarak kediyi kucağına aldı. Suratımdaki tebessüm şaşkın adam şekline döndü. Diğer kadın. “şuradaki serseriler, kim olacak” dedi. “Serseriler!” lafı beynime kazındı birden. İlknur, bana öyle iğrenç baktı ki o an bütün yiğitliğimin, enerjimin, sevgimin ve özgüvenimin beni terk ettiğini hissettim.

Burada ki hikayenin kahramanı İlknur olmadığından ondan çok bahsetmeyeceğim ama o günden sonra ne zaman bir kedi görsem aklıma o bakışlar gelir ve  tekme attıktan sonra kedinin attığı çığlığı duyarım. Şimdiler de sokakta bir kedi görsem beslemeden, şefkat göstermeden geçemem. İster bir musibet deyin ister akılsız baş ama hayvan sevgisi denen şeyin oluşması için toplumsal bilincin gelişmesi ön şarttır. Yoksa istediğiniz kadar anlatın, yırtının, parçalanın hikaye…

Bugün hayvanları koruma günü. Ama biz kedilerin ve köpeklerin kuyruğuna teneke bağlayarak övündük. Biz kedilere işkence yapınca büyüdük, kuşları taşlarken etkileyici oluyoruz sandık. Şimdi sokaklardaki tüyleri yolunmuş kedilerin, kuyruğu kesik köpeklerin hatırına bir gün. Kutlayalım mı, uslanalım mı bilemedim ama gelin her kes için bir şey oluyorsak bugünde onlar için hayvan olalım. Belki anlarız, hayvan gibi yaşayarak insan olmanın ne demek olduğunu yada sorgularız, insan gibi yaşayıp hayvanlardan farkımızın ne olduğunu…

Reklamlar

12 comments on “Hepimiz hayvanız…

    • Kedinin şirinliği bana bunları hissettirdi. Özeleştiri konusunda haklısın ama hangi çocuk hayvan sevgisinin ne olduğunu öğrenerek büyüyor ki.
      Teşekkürler, sevgiler…

  1. Demek aynı konuyu ele almışız bugün. Şu senle rastladığımız kuyruğu ve kulakları kesilmiş köpekleri hatırlıyorsun değil mi? İşte bunları yapan insanlar (!) aramızda yaşıyor maalesef! Kalıplaşmış ve bir kültüre dönüşmüş sanki kulak kuyruk kesmek! Her yerde var bunlardan! Nasıl anlatırsın bunların yanlışlığını koskoca adamlara bilinmez. Anlayamıyorlar. Ne acı!

    • Unuturmuyum o köpekleri, nasıl içim acımştı anlatamam. Biraz uğraşarak da olsa anlatmak lazım. Dedim ya benim milletim çok kolay bir şey olabilmeyi biliyorsa, hayvan olmayı ve onlar gibi düşünmeyi de bilir…

  2. Hayvanlara işkence eden (eğlence yaparak üstelik) çocukları da anlamıyorum..Halamlar da kedi ,civciv ve tavuklarla ilgili işkence yöntemlerini anlatırlardı biz çocukken..Gerçi onlar tavukları kesip yerlermiş bir de :)Oburlar ya…

    Yoksa sende mi kedileri kuyruğuna konserve kutusu bağlayıp koştururdun abowww …O kediler öbür dünya da peşinizden çatal bıçakla koşacaklar biliyor musun 😉 pirinçler koşar da kediler koşamaz mı !

    Aklıma gelmişken yazayım;şimdi kedi mi hayvan yoksa arabdan yediği yemişlerin çöplerini yola atanlar mı? köpek mi hayvan yoksa her durumda insanlara kazık atan uyanık geçinenler mi? Keçi mi hayvan yoksa trafik canavarları mı? Domuz mu hayvan yoksa savaşlarda kadın çocuk demeden katledenler mi? Çakal mı hayvan yoksa ekmek yediği ülkeye silah doğrultanlar mı? Timsah mı hayvan yoksa kadın ticareti yapanlar mı? Daha fazla saymayayım zira ne demek istediğim anlaşılmıştır..

    Hayvanları sevelim çünkü onlar görevlerini hiç aksatmadan yapan canlılar ve yine insanlar kaşınmadıkları sürece de kimseye zararları yok…

    Bu sefer yazıya uygun yorum yaptığım için kendimi tebrik etmek istiyorum müsadenle…

    Saygılar…

  3. Başlık biraz iddialı olmuş 🙂

    Hayvanları severek büyümekten… bahsetmişsiniz; her şey anne baba ile başlıyor. İlkokul mezunu bile olmayan anne ve babam zarar vermeye yeltendiğimiz anlarda hemen müdahale eder ” yazıktır, o da senin gibi bir can” diyerek söze başlarlardı. Böyle büyüyen nesillerden korkulmaz evelallah 🙂

    • Evet özellikle öyle bir başlık attım. Biz millet olarak her gün bir şey olmaya pek meraklıyız ya. Bir gün içinde hayvan olup anlayalım istedim nasıl yaşadıklarını.
      Böyle büyüyen nesilden zaten korkan yok ama yine de sokaklara terk edilmiş kedi ve köpekleri görünce pek de o nesilden eser olamadığını hissediyorum. Hayvan sevgisi anlık bir heyacan olursa bunun adı acımasızca bencillik olur sevgi falan değil.. Ayrıca sadece evcil hayvanları değil, doğada yaşayan hayvanları da korumak gerekli.
      Çok teşekkür ediyorum, sevgilerle…

  4. Vurgulamak istediğim de “böyle bir neslin” olmadığıydı. Belki şimdilerde doğanlar olabilir, kurtarabilirler aileleri onları. “Zırlamasını” kessin diye kedi-köpek yavrusu alıp biraz büyüyüp de herkesin hevesi geçince,bakımı ağırlaşınca sokağa atmak değil tabii ki hayvan sevgisi…

    Fokları sopalarla vura vura öldürmek,”zevk için av”lanmak vb. de …
    Bilinç ve merhamet…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s