Bir bakıştır hayat…. görebildiğin kadar varsın…

Bir hayat başlar ilk nefesle. Koşuşturma ve sorgulama da başlar beraberinde. Hep anlamak ve öğrenmekle geçer tüm ömür. Tam anladım dersin biri çıkıp yanlış anlamışsın der. En baştan başlarsın. Uğraşırsın, kazanırsın, anlarsın, mutlu olursun ama… gün gelir ve ödünç aldığın nefesi verirsin. Ne anladıklarının ne de anlayamadıklarının bir anlamı kalmaz…

Ardında kalanlar bıraktığın yerden biraz da senin anılarınla devam ederler. Arada bir hatırlarlar. Sonra unuturlar ama bilirler. Bir nefeslik hayatın içinde zamansız zamanlarda yaşarlar. Hırslanırlar, gençken severler, nefret ederler. Çok çalışırlar, çok kazanırlar. Daha çok olsun diye geçen zamana aldırış etmezler. Çok kazandıklarını bırakıp giderler. Geride kalanlar çok çalışıp çok kazanan babaları sayesinde daha az çalışırlar ama çok kazanmaya devam ederler. Daha az çalışanlar da gün gelir gider. Kalanlar az çalışmaya alışan neslin çocukları olduklarından, çalışmaya alışamazlar ve en başa dönerler. Gün gelir giderler ve sonrakiler en baştan başlarlar. Çok çalışıp az kazanırlar ama daha çok kazanmak için daha çok çalışırlar. Gün gelir……..

Bakmayı biliyorsan görürsün, görürsen seversin, seversen anlarsın, anlarsan mutlu olursun, mutlu olursan güzel bakarsın, güzel bakarsan güzel görürsün…

Reklamlar

12 comments on “Bir bakıştır hayat…. görebildiğin kadar varsın…

  1. Yazılarına hep “çok güzeldi ” demek istemiyorum aslında, ama henüz alternatif bir duygu ve bunu yansıtan bir söylem bulamadım. Çok güzeldi..Son cümlene hayran kaldığımı da belirteyim..Gönlüne sağlık sevgili Volkan 🙂

  2. Yorum yapsam mı yapmasam mı..? Sadece okuyup gitsem mi yorum da yazsam mı? Ya da hiç bir şey olmamış gibi gitsem mi? Ne yapsam ki yazayım mı yazmayayım mı..Ne yapsam of..aslında canım da sıkkın bir şeyler yazmak iyi de gelir ama..Ne yapsam ki…Acaba yazsam mı yazmasam mı..

    Aslında insanların bir birini gerçekten anlamadığı bir dünya da yorum yazsam ne olur yazmasam ne olur..ama yine de düşüncelerimi paylaşsam mı? Kimse anlamasa bile ben gördükçe düşüncelerimi tazelerim..Ya da en iyisi ben bir şey yazmayayım ,yorum yazsam ne olur yazmasam ne olur…Zaten şöyle ciddi ciddi ,güzel cümlelerle yorum da yazamıyorum ,en iyisi kimseyi rahatsız etmeden çekileyim…

    Yine de 2.paragraftan bir şey anlamamış olsam da giriş ve sonuç bölüm paragrafları çok hoşuma gitti şimdi onlarla ilgili bir kaç şey söylemeden gitmek de olmaz ki..Dayanamam yani..Ya da dayanabileceğimi kendime ispatlamak için yorum yazmadan gitsem mi…

    Hadi neyse en azından ”Sevdiğimiz insanları anlamak için her zaman gayretimiz oluyor” diye söyleyip gideyim bari..

    Ya da ”yüreğinize sağlık kaleminize kuvvet”diye bir cümle kurup öylesine bir yorum yapıp blog sahibini mi sinir etsem mi ..Bir türlü karar veremedim..

    Aman neyse işte en iyisi ben gideyim de kimse fark etmesin geldiğimi…

    • 2nci paragrafı anlamamış olman okurken yorum yapıp yapmamayı düşünüyor olmandan kaynaklanıyor. 🙂
      Ama olsun uzun uzun yazmış olduğun yorumundan anlıyorum ki. İçimden geldiği gibi anlatabilmişim ki düşüncelerimi, en azından okurken sende hissettiğim duyguya ulaşmışsın. Kafan karıştığına göre 🙂
      Teşekkürler, sevgiler…

    • Gül hanım ne güzel söylemişsiniz ama bazen sevgi büyürken büyüyen güzellikler sevgi olmadığı zaman da sevgiyle beraber yok olabiliyor işte. Teşekkürler, hayırlı günler…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s